Een kwestie van Fatsoen

De economische crisis van de afgelopen jaren heeft geleid tot een verruwing van de omgangsvormen in het bedrijfsleven. Vooral grote bedrijven, die het werk verdelen en dus een machtspositie hebben, maken zich met enige regelmaat schuldig aan het eenzijdig wijzigen van de contractvoorwaarden met hun leveranciers.

Een bekend voorbeeld is Albert Heijn dat vorig jaar zijn leveranciers per brief sommeerde hun korting te verhogen. Minder in het oog lopend, maar nauwelijks minder vervelend voor de bedrijven die het treft, is de neiging van grote bedrijven om de betalingstermijnen op te rekken. Dertig dagen is de norm, maar negentig dagen is zeker geen uitzondering.

Er zijn ook bedrijven als DE Master Blenders die het nog gortiger maken en hun leveranciers betalingstermijnen van een halfjaar of meer opleggen. Zeker als bedrijven in handen komen van private equity is de kans groot dat zij onmiddellijk aan deze knop draaien. Het spaart werkkapitaal en dus financieringskosten. Voor een met schuld opgetuigd bedrijf is het een ‘quick win’.

De spelverruwing heeft een ethische kant. Het is onfatsoenlijk wanneer een groot bedrijf zijn machtspositie gebruikt om zakelijke relaties het mes op de keel te zetten. Vrijwel ieder groot bedrijf wijdt tegenwoordig in zijn jaarverslag fraaie woorden aan maatschappelijk verantwoord ondernemen. De zondaars zouden toch nog eens bij zichzelf te rade moeten gaan hoe deze woorden zich verhouden tot hun gedrag.

Maar er is ook een economische kant. Het financieel uitknijpen van de toeleverancier leidt tot economische schade. Sommige mkb-bedrijven kunnen de financiële lasten niet dragen en vallen om. Andere bedrijven zullen na verloop van tijd de extra financieringskosten teruggeven aan de afnemer in de vorm van een hogere prijs. Zo verandert de quick win van lagere financieringslasten op termijn in economisch verlies voor iedereen. ‘Penny wise, pound foolish.’

Het is tijd dat een aantal ceo’s, die maatschappelijk verantwoord ondernemen hoog in het vaandel voert, naar voren stapt, zich tegen deze praktijk uitspreekt én het goede voorbeeld geeft. Dat dicht een deel van de kloof tussen woorden en daden en helpt om economische schade te beperken.

Bron: Hoofdredactioneel commentaar FD, 11 november 2013

Advertenties

Over aadvredenbregt

zie de pagina About
Dit bericht werd geplaatst in Economie en getagged met . Maak dit favoriet permalink.