“Enchanted objects” (MIT)

David Rose had het erover, tijdens LeWeb in Parijs in december. De onderzoeker van MIT Media Lab sprak over ‘enchanted objects’.

Wat zijn enchanted objects? Stel: je hebt een stom ding. Stom in de meest letterlijke zin van het woord. Bijvoorbeeld een mok, of een paraplu, of een spiegel. Dat zijn stomme gebruiksvoorwerpen. In sprookjes kun je van stomme dingen slimme dingen maken, bijvoorbeeld door er een spreuk op los te laten. Een bekend voorbeeld is ‘Spiegeltje spiegeltje aan de wand, wie is de schoonste van dit land?’. Het spiegeltje blijkt dankzij de spreuk slim te worden. Het spiegeltje is ‘enchanted’: betoverd, verrijkt, krijgt een stem, die lijkt op een mening. En het gaat spreken. Het moderne spiegeltje spiegeltje aan de wand is een spiegel die verbonden is met het internet, waarin gezichts- en spraakherkenningssoftware zit. De spiegel is volgestouwd met slimme software en hardware en kan een antwoord geven op de vraag wie de schoonste van het land is. Bij voorkeur een wenselijk antwoord. De spiegel is een enchanted object geworden.

Ander voorbeeld. In de paraplubak bij de deur staat een paraplu. Wij kennen dit als een stomme paraplu. Maar nu is er een lichtje in gebouwd, en een zoemertje. Ook zit er een chip in, die middels bluetooth of wifi is verbonden met het internet, en wel met Buienradar. Natuurlijk ook gps, zodat de paraplu precies weet waar hij is. En een bewegingsdetector: zodra iemand in de gang op weg is naar buiten, gaat de paraplu aan het werk. Hij kijkt op Buienradar, maakt een inschatting of het gaat regenen op korte termijn, en als dat het geval is zal hij een signaal afgeven. Een knipperlichtje, een zoemertje, een neem-me-meeadvies. De eigenaar kan besluiten om op deze uitnodiging in te gaan. De paraplu is een enchanted object geworden.

We hebben het over de wereld van het Internet of Things, het internet der dingen, een onderwerp waarover op congressen als LeWeb in Parijs en de Websummit in Dublin veel gesproken werd. Ook een verzamelnaam van iets wat al lang een belofte is. Een eeuwige belofte?

Het gaat niet om het grote Internet of Things, zo wordt me steeds meer duidelijk. Het gaat om de individuele toepassingen, de monofunctionele uitvindingen. De slimme paraplu. De pacemaker die verbonden is met je huisarts, een enchanted pacemaker. Het enchanted en wasbare babyrompertje, dat middels wifi laat weten wat de temperatuur is van de baby, dat een afwijking van een regelmatige ademhaling signaleert, dat bewegingen bijhoudt, dat ouders kan waarschuwen.

Eigenlijk is Internet of Things een misleidend begrip: het gaat helemaal niet om het feit dat apparaten met het internet verbonden zijn. Het gaat er vooral om dat bestaande dingen die stom waren nu iets kunnen laten weten omdat er kennis aan toegevoegd wordt.

Apparaat voor apparaat. Een horloge op mijn pols dat honderd dingen ziet en kan combineren (tijd, hartslag, zuurstof in bloed, snelheid, appjes lezen) dat is veel te veel. Stap voor stap. Apparaat voor apparaat en bij voorkeur een oud, vertrouwd apparaat dat slimmer wordt.

Het Internet of Things komt er alleen maar langs de weg van de geleidelijkheid, en met hulp van de enchanted objects.

Auteur: Joost Steins Bisschop,  senior consultant en partner bij Jungle Minds

Advertenties

Over aadvredenbregt

zie de pagina About
Dit bericht werd geplaatst in Big Data, Industrie, IoT en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s